
روشی به نام بسته بندی مواد غذایی با سیستم اتمسفر کنترل شده وجود دارد که اخیرا توسعه ی زیادی یافته است.
در این روش که به MAP معروف است،بسته به نوع مواد غذایی از درصد مشخصی از گازهای .N2،Co2
و گاهی اکسیژن استفاده میشود.
گاز نیتروژن یک گاز بی اثر است و در آب و چربی انحلالپذیری کمی دارد.
در این روش از این گاز بمنظور ممانعت از اکسید شدن ماده غذایی و عدم رشد
باکتریهای هوازی استفاده میشود.همچنین گاز نیتروژن بعنوان یک گاز پرکننده
جهت جلوگیری از آسیب فرآورده های غذایی مانند چیپس،و غیره بکار میرود.
گاز دی اکسید کربن نیز دارای خواص ضد باکتریایی و ضد قارچی بوده و از رشد
باکتریهای هوازی جلوگیری میکند.
البته رشد برخی باکتریها مانند باکتری اسید لاکتیک در حضور این گاز تسریع میشود.
گاز اکسیژن هم با وجود آنکه سبب اکسیداسیون چربیها و مواد غذایی
شده و رشد برخی باکتریها را افزایش میدهد،برای تنفس میوه ها و سبزیجات
تازه ضروری است و موجب حفظ رنگ قرمز گوشت میشود.
معایب این روش:
۱.هزینه ی بالا و محدودیت طول عمر نگهداری مواد غذایی تازه نسبت به روشهایی مثل انجماد
۲.در صورت باز شدن درب بسته بندی کل ماده غذایی از حالت MPA خارج میشود